Wiersz – „Księżniczka urojona” (autorski)

innerspaceworker BLOG

Księżniczka urojona

Krzykiem myśli nie zatrzymasz.
Nie wycofasz myślą słowa.
Czasu w darze nie otrzymasz.
Wczoraj dziś próżno żałować…

Zaciśniętych pięści siła
Nie pokona strachu w Tobie.
Nic Ci nie da, moja miła,
To tupnięcie, złość spod powiek.

Nie zatrzyma ziemi w biegu
Twoja wola, złorzeczenie.
Nie wyrośnie kwiat na śniegu,
Bo Ty takie masz życzenie…

Nie zostaniesz świata Bogiem,
Nie masz w ręku nici losu.
Twoje Ja jest Twym nałogiem.
Foch to nie na wszystko sposób…

Nie pomoże władcze brzmienie
W Twoim głosie rozzłoszczonym,
Nie poruszą się kamienie
I nie będzie świat skończony…

Możesz marszczyć nos, nadymać
Swoje usta pełne gniewu.
Ile możesz tak wytrzymać,
Widząc w koło krąg uśmiechu?

Zanim zaczniesz ludzi męczyć,
Śmieszyć, nudzić, irytować,
Zobacz, że tu nikt nie klęczy,
By Cię wielbić, adorować…

I posłuchaj dobrej rady,
Której nigdy nie jest dosyć:
Głowę masz nie od parady,
Zmień się, bo Cię mają dosyć…

View original post

6 uwag do wpisu “Wiersz – „Księżniczka urojona” (autorski)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s